BLOG Z WĄSEM

MUZEUM JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO W SULEJÓWKU

Kościuszkowcy, niedawni łagiernicy i zesłańcy

Kościuszkowcy, niedawni łagiernicy i zesłańcy

Sowieckie władze mianowały dowódcą dywizji byłego podpułkownika Zygmunta Berlinga (nadały mu stopień generalski), dezertera z Wojska Polskiego, dawnego żołnierza Legionów. Berling należał do garstki, która podjęła współpracę z Sowietami i nie podzieliła losu kilkunastu tysięcy oficerów, więźniów obozów w Kozielsku i Starobielsku, rozstrzelanych w 1940 roku Katyniu i w Charkowie. „Nie zdążyli do Andersa” JednaWięcej oKościuszkowcy, niedawni łagiernicy i zesłańcy[…]

Szabla i gorące serce Gustawa Orlicza-Dreszera

Szabla i gorące serce Gustawa Orlicza-Dreszera

Był człowiekiem bezkompromisowym, prostolinijnym, posiadającym własne zdanie, którego potrafił bronić. Józef Piłsudski miał powiedzieć do niego: „Ja myślę, że jeśliby was zastrzelić i wrzucić do Wisły, to popłynęlibyście do Krakowa, a nie do Gdańska, byle zrobić na przekór”. Orlicz-Dreszer był lojalny wobec Marszałka, nie znaczyło to jednak wcale, że bezkrytycznie popierał wszystkie posunięcia pomajowych rządów,Więcej oSzabla i gorące serce Gustawa Orlicza-Dreszera[…]

Marszałek i literaci na jubileuszu Wacława Sieroszewskiego

Marszałek i literaci na jubileuszu Wacława Sieroszewskiego

W lutym 1927 Polski Klub Literacki wydał w warszawskim hotelu „Polonia” obiad z okazji czterdziestolecia pracy pisarskiej Wacława Sieroszewskiego, następnie odbyło się „cercle” – spotkanie towarzyskie w zamkniętym gronie. Józef Piłsudski nie mógł nie przybyć na tę uroczystość. Sieroszewski był bowiem jako autor pierwszej jego biografii, wydanej w 1915 roku, jednym z twórców legendy KomendantaWięcej oMarszałek i literaci na jubileuszu Wacława Sieroszewskiego[…]

Ostatni mazur Ewy Matuszewskiej

Ostatni mazur Ewy Matuszewskiej

24 lipca 1944 roku Krystyna Wańkowiczówna zaprosiła na imieniny szesnaście osób, a wśród nich Ewę Matuszewską. Osiem par stanęło do mazura. Matuszewska tańczyła z Adamem Grocholskim. Pozostał jej nieco ponad miesiąc życia. „Brązowe loczki, szafirowe oczy, uroczy uśmiech, pogrążona nie tylko w pracy medycznej, ale i w konspiracji. – opisywał ją Melchior Wańkowicz w „ZieluWięcej oOstatni mazur Ewy Matuszewskiej[…]

Reduta Piłsudskiego w ogniu

Reduta Piłsudskiego w ogniu

Pierwszego dnia bitwy pod Kostiuchnówką, 4 lipca 1916 roku, pod ogniem rosyjskich dział znalazła się Reduta Piłsudskiego, broniona przez batalion 7. Pułku Piechoty Legionów, dowodzony przez kapitana Józefa Olszynę-Wilczyńskiego. W raporcie bojowym kapitan pisał: „Słupy dymu i kurzu pomieszane otaczały całą redutę, mimo to ludzie wytrzymali na stanowisku bez chwili zadrgnienia lub zawahania się, aWięcej oReduta Piłsudskiego w ogniu[…]

Aleksandra Zagórska, twórczyni i komendantka Ochotniczej Legii Kobiet

Aleksandra Zagórska, twórczyni i komendantka Ochotniczej Legii Kobiet

Na początku listopada 1918 roku, zaraz po ukraińskiej próbie zawładnięcia Lwowem i gdy zaczęły się walki w mieście, Komitet Obywatelski Polek, na którego czele stała malarka Maria Dulębianka, przyjaciółka i towarzyszka życia Marii Konopnickiej, zorganizował punkt sanitarny. Aleksandra Zagórska, członkini komitetu uznała, że to za mało. Dziesięć lat wcześniej należała do Organizacji Bojowej PPS, wWięcej oAleksandra Zagórska, twórczyni i komendantka Ochotniczej Legii Kobiet[…]

„Bibuła” Józefa Piłsudskiego. Od caratu do komunizmu

„Bibuła” Józefa Piłsudskiego. Od caratu do komunizmu

Na wystawie stałej, w galerii Symbol, której istotą jest „przerzucenie pomostu pomiędzy biografią bohatera wystawy a współczesnością”, znajduje się egzemplarz „Bibuły” Józefa Piłsudskiego, wydanej w 1978 roku poza zasięgiem komunistycznej cenzury przez Niezależną Oficynę Wydawniczą NOWa. Pracownicy tego wydawnictwa drugiego obiegu byli „późnymi wnukami” Józefa Piłsudskiego, redaktora „Robotnika”, a jednocześnie drukarza, odbijającego na maszynie zwanejWięcej o„Bibuła” Józefa Piłsudskiego. Od caratu do komunizmu[…]

Kopiec Józefa Piłsudskiego – Mogiła Mogił

Kopiec Józefa Piłsudskiego – Mogiła Mogił

Gdy w pierwszych dniach lipca 1934 roku kapitan Mieczysław Lepecki przeczytał w gazecie niewielką notatkę o uchwale władz Krakowa, które postanowiły przeznaczyć część gruntu miejskiego na cele wzniesienia kopca imienia marszałka Piłsudskiego, ogarnęły go smutne myśli. „Będą sypali mogiłę Komendantowi – pomyślałem. Jak sypali po śmierci Krakowi, jak sypali Wandzie i jak naczelnikowi Kościuszce. TylkoWięcej oKopiec Józefa Piłsudskiego – Mogiła Mogił[…]

Maska pośmiertna Józefa Piłsudskiego

Maska pośmiertna Józefa Piłsudskiego

Jedną z najciekawszych, a zarazem robiących duże wrażenie pamiątek, które pozostały po Marszałku, jest jego maska pośmiertna, znajdująca się na wystawie stałej w galerii Symbol. Tradycja sporządzania masek pośmiertnych sięga starożytności, dobrze się miała także i później. W nowożytnej Europie do XIX wieku maski pośmiertne uważano za rzecz przydatną rzeźbiarzom, wykonującym pomniki i popiersia sławnychWięcej oMaska pośmiertna Józefa Piłsudskiego[…]

Pierwszy transatlantyk o nazwie „Piłsudski”

Pierwszy transatlantyk o nazwie „Piłsudski”

W przeciwieństwie do transatlantyku m/s „Piłsudski”, historia statku „Józef Piłsudski”, jest mało znana. I nic w tym dziwnego, gdyż s/s „Józef Piłsudski” pływał między Ameryką i Europą bardzo krótko, bo jedynie w 1921 roku i odbył tylko dziesięć rejsów między Nowym Jorkiem i Gdańskiem. Właścicielem statku była nowojorska spółka Polish Navigation Co. (Towarzystwo Polskiej ŻeglugiWięcej oPierwszy transatlantyk o nazwie „Piłsudski”[…]